«Φύσα ψυχή μου» ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ ΚΛΑΡΙΝΟΥ

12 Ιουνίου στο Ρωμαϊκό Ωδείο Πάτρα

Η ελληνική δημοτική μουσική ξακολουθεί να εμπνέει και να συγκινεί. Αρκεί να μπορέσει κανείς ν΄ αναζητήσει τις πολύτιμες εμπειρίες ζωής που προσφέρουν οι πρωτογενείς μορφές της, παρακάμπτοντας τη βιτρίνα του επιφανειακού φολκλόρ.

Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα μουσική «διαδρομή» που θα συμπεριλάβει αντιπροσωπευτικά κομμάτια από πολλές περιοχές της Ελλάδας αλλά και από τις «άκρες του Ελληνισμού» (Μικρά Ασία, Πόντος, Καππαδοκία).

Μια συναυλία αφιερωμένη στο Ελληνικό λαϊκό κλαρίνο, ένα όργανο «ξένο»- δυτικό, το οποίο, σύμφωνα με μια δεύτερη εκδοχή, πέρασε στην Ελλάδα από τη Δύση μέσω Ιταλίας και των φιλαρμονικών των νησιών του Ιονίου- αλλά το οποίο διαδόθηκε ευρύτατα στην ηπειρωτική Ελλάδα από τις αρχές του 19ου αιώνα, για ν΄ αναδειχθεί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα σε σύμβολο της δημοτικής μας μουσικής.

Στο εν λόγω αφιέρωμα θα ξεδιπλώσουν την τέχνη τους μέσα από αντιπροσωπευτικά δείγματα από τη μουσική της ιδιαίτερης πατρίδας τους, ποικίλα μουσικά ιδιώματα από κάθε άκρη της Ελλάδας αλλά και δεξιοτεχνικούς αυτοσχεδιασμούς

Η συναυλία σηματοδοτεί τη συνάντηση κορυφαίων «δεξιοτεχνών» του κλαρίνου:

Του Ηπειρώτη Πετρο-Λούκα Χαλκιά

και των μελετητών της παραδοσιακής μουσικής:

Νίκου Φιλιππίδη, Γιώργου Κωτσίνη και Αλέξανδρου Αρκαδόπουλου

Κείμενα – παρουσίαση: Λάμπρος Λιάβας

Μαζί τους συμπράττουν οι μουσικοί:

Κωνσταντίνος Κίκιλης (βιολί),

Κώστας Φιλιππίδης (λαγούτο),

Κώστας Μερετάκης (κρουστά)

Θωμας Κωνσταντινου (λαούτο - φωνη).

Οργάνωση: Αναστασία Παπαγεωργίου

Καλλιτεχνική επιμέλεια: διεθνές φεστιβάλ Πατρών

Ο Πετρο-Λούκας Χαλκιάς - μέλος μιας οικογένειας ξακουστής για τη συνεισφορά της στην ελληνική παραδοσιακή μουσική-, ο Νίκος Φιλιππίδης, ο Γιώργος Κωτσίνης και ο Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος θα μπορούσαν άνετα να χαρακτηριστούν θεματοφύλακες της μουσικής παράδοσης.

Με εμφανίσεις σε γλέντια, πανηγύρια και χορευτικά συγκροτήματα ανά την περιφέρεια αλλά και σε αίθουσες συναυλιών και φεστιβάλ σε όλον τον κόσμο, συνδυάζουν με μοναδικό τρόπο την αριστοτεχνική δεξιότητα, την ελευθερία του αυτοσχεδιασμού, το ιδιωματικό παίξιμο αλλά και το εύρος του ρεπερτορίου.